Roman Aleksander Maria Szeptycki hr. (29 VII 1865 – 1 XI 1944), urodzony w Przyłbicach w Zachodniej Ukrainie, zmarł we Lwowie, bazylianin - imię zakonne Andrej (Andrzej), Greckokatolicki Arcybiskup Lwowski i Metropolita Halicki, doktor prawa, filozofii i teologii. Rodzina, w której przyszło wzrastać Romanowi posiadała równie mocne tradycje polskie, jak i ukraińskie. Ojciec Jan Kanty Szeptycki wywodził się z ukraińskiego ziemiaństwa, a matka Zofia była córką wybitnego polskiego komediopisarza Aleksandra Fredry.

Roman i jego rodzeństwo byli wychowywani w tradycji  łacińskiej, co również wiązało się z przynależnością do narodu polskiego. 28 maja 1888 roku w dzień Św. Trójcy Roman Maria Szeptycki opuszcza swój rodzinny dom, aby oddać się na służbę Bogu u ojców bazylianów. Owa decyzja wiązała się także z porzuceniem Kościoła rzymskokatolickiego i polskich tradycji narodowych na rzecz Kościoła greckokatolickiego i narodu ukraińskiego. W wieku 34 lat o. Andrzej Szeptycki zostaje powołany na biskupa diecezji Stanisławowskiej, a 17 stycznia 1901 roku obejmuje tron Metropolity Halickiego. W przeciągu swej ponad czterdziestoletniej posługi biskupiej A. Szeptycki pracował nieustannie nad duchowym i intelektualnym rozwojem duchowieństwa i wiernych powierzonego mu Kościoła. Życiową misją Metropolity były idee unijne – ekumeniczne. W tym celu zainicjował między innymi  zjazdy unijne w Welechradzie. Tworzył międzynarodowe i międzykonfesyjne centra oświatowo-edukacyjne. Oceniając wkład metropolity w dziedzinie religijnej można bez wątpienia zaliczyć go w poczet najwybitniejszych postać Kościoła katolickiego.

Metropolita Andrzej obejmował swą troską duszpasterską wszystkie warstwy społeczne, a także wszystkie dziedziny życia społecznego. Począwszy od wspierania działań w dziedzinie ochrony życia ludzkiego i profilaktyki zdrowia, poprzez pomoc finansową i rzeczową w budowie szpitala, który został nazwany jego imieniem. Ufundował także, w celu szerzenia profilaktyki zdrowia, nieruchomość we Lwowie, w której zorganizowano przychodnię lekarską i poradnię dla matek. Metropolita chciał umożliwić każdej osobie zdobycie upragnionego wykształcenia, dlatego organizował placówki edukacyjne, począwszy od szkoły dla więźniów w Stanisławowie, poprzez fundowanie szkół i burs dla dzieci i młodzieży, po utworzenie Akademii Teologicznej we Lwowie. Poświęcił część swego życia na niwelowanie nierówności społecznych. Wspierał i zakładał sierocińce, kasy oszczędnościowe, dzięki wkładowi finansowemu metropolity nie został rozwiązany Ziemski Bank Hipoteczny, który wspierał najuboższą warstwę społeczną Zachodniej Ukrainy. Zabiegał o ochronę dziedzictwa narodowego Ukrainy i w tym celu ufundował muzeum. Wspierał finansowo prace archeologiczne, a dzięki jego pomocy we Lwowie powstała szkoła artystyczna. Arcybiskup Andrzej ma również swój wkład w ochronę przyrody, gdyż w latach trzydziestych XX wieku przekazał dwie nieruchomości na utworzenie rezerwatów przyrody.

Podczas napiętych relacji pomiędzy Polakami i Ukraińcami starł się inicjować pertraktacje ugodowe, którym niejednokrotnie przewodniczył lub patronował. Wsławił się ratowaniem ludności żydowskiej podczas II wojny światowej. Był jedynym hierarchą katolickim o tak wysokiej randze, który odważył się oficjalne przeciwstawić się reżimowi hitlerowskiemu. Zawsze w imię zasad Katolickiej Nauki Społecznej stawał w obronie ludzi pokrzywdzonych i cierpiących. W opinii wielu współczesnych, w tym także pamiętających Metropolitę członków rodziny, był świętym, który powinien dostąpić chwały ołtarza.

Fundacja została powołana, aby pamięć o tak wybitnym człowieku jak Metropolita Andrzej Szeptycki nie przeszła do lamusa historii, a stała się drogowskazem dla współczesnych pokoleń.

Fundator

Ireneusz Bogusław Kondrów

Więcej informacji o Metropolicie Andrzeju Szeptyckim na stronie www.andrej.pl